راهِ پیشِِ رو (یک)

ربنا ثبت قلوبنا…

پای یک چیزی بمان که سالها بعد، وقتی برمی‌گردی و به این‌روزهایت نگاه می‌کنی، سرت را بالاتر بگیری و با لبخندی که روی لبت نشسته، به خودت بگویی: راضی‌ام ازت..:)

آینده را نمی‌شود دید، نمی‌شود پیش‌گویی کرد، یک‌هو می‌بینی، ده سال از عمرت گذشته ولی تو آنچه که میخواستی بشوی، نیستی که هیچ، بدتر از آن، درست در جاده‌ی مقابل آنچه که دلخواهت بوده، قدم برداشته ای.حالا هزاری هم که بگویند هیچگاه برای از نو شروع کردن دیر نیست، من می‌گویم، بعضی‌وقت‌ها، برای بازگشتن و از نو شروع کردن، حقیقتا دیر است. دیر است که دوباره بخواهی آن‌همه شوق و انگیزه را در وجودِ خودت زنده کنی، بنشینی و ساعت‌ها با خودت حرف بزنی، جدل کنی، بحث کنی سرِ اینکه باید گذشته را فراموش کند، باید تمام دارایی اش را ترک کند و قوت دوباره بگیرد برای راهی جدید. با پاهایی خسته، با توانی خیلی کم‌تر از روزهای جوانی. آدم باید حواسش شش‌دانگ به جوانی اش باشد. آدم باید بداند که این‌روزها می روند و دوباره نمی‌آیند. باید بداند که در هیچ‌کجای عمرش، نمی‌تواند حال وهوای روزهای جوانی را پیدا کند. حالِ بی وقفه دویدن و هوای اولین تجربه ها را.
این‌روزها دارم مدام به جوانی‌ام فکر می‌کنم، به لحظه‌هایی که دارند یکی‌یکی می‌گذرند و می‌دانم که تکرار نمی‌شوند‌. به این فکر می‌کنم که چقدر ناتوان خواهم شد اگر ده سال بعد، بفهمم که در این‌روزها، راه را اشتباهی رفته‌ام. و به این فکر می‌کنم که بازگشتن و از نو شروع کردن، چقدر برای من سخت است. برای منی که هیچ‌وقت با شک و تردید، دست به انجام کاری نزدم و همیشه محکم جلو رفتم..

حالا من، در اوجِ جوانیِ در حالِ گذرم، درگیرِ تردیدی هستم که اگر به یقین برسد، قدرتش را دارد که تمامِ زندگی‌ام را تغییر دهد؛ یا لااقل بخشِ زیادی‌ را. گاهی احساس می‌کنم که برای این حرفه ساخته نشده ام. روحیاتِ اصیلِ من، که در این‌سال‌ها کمی فراموششان کرده‌ام، برای این‌حجم از مهجور ماندن از فضای انسانی و اجتماعی، اصلا مناسب نیستند. برای این حد از کارِجسمی، بدون ردی از ذوق و هنرِ حقیقی، کارا نیستند. دندان‌پزشکی را دوست دارم، ولی نه برای تمامِ عمر، نه برای اولویت اولم؛ بلکه شاید وسیله ای برای رسیدن به رویاها و نیازهای بسیارمحبوب‌ترم.. این روزها اگر کسی از من بپرسد، از انتخابی که کرده ام راضی‌ام یا نه؟…می‌گویم راضی‌ام اما خودم می‌دانم که از زمین تا آسمان است، فاصله‌ی رضایتِ دل تا رضایتِ زبان :)…

+ در این‌باب بیشتر خواهم نوشت که حرف بسیار است.

مطالب مشابه

۴ دیدگاه

  1. این روزها من نیز به همین فکر می‌کنم. و در قالب کلمات برایم بیانش سخت بود تا این‌که به آخر متن‌تان رسیدم: “اما خودم می‌دانم که از زمین تا آسمان است، فاصله‌ی رضایتِ دل تا رضایتِ زبان”.
    آری. فاصله است. ولی گاهی اگر از بالا به زندگی‌مان نگاه کنیم، می‌بینیم که کلیتِ مسیر زیباست، ولی بخش‌هایی هم هستند که معمولی‌اند، یا زیبایی کم‌تری دارند، یا حتی تاریک و مخوف‌اند.
    شاید این دندان‌پزشکی هم بخشی از همان صراط مستقیمی باشد که امیدوارم به آن هدایت شده باشیم و قرار است از این قسمتِ مسیر آموزه‌هایی را در کوله‌بارمان بیندوزیم برای بهتر طی‌کردنِ ادامۀ آن.

    و این را هم بگویم که اگر به بنده به عنوان یک درسِ عبرت (!) هم نگاه کنید، ممکن است بعد از ورود به کلینیک و دکترشدن به معنای حقیقی، آن رضایت بیشتر شده و مقداری‌اش در دلتان ریشه کند 🙂

    سبز و سلامت باشید :))

    1. شاید حق با شما باشه…
      دندونپزشکی رو همین الانم، اونقدر دوست دارم که با شوق انجامش میدم، اصلا همیشه مشکل این بود که خیلی چیزارو دوست داشتم و همین احتمالِ انتخابِ خطا رو زیاد میکنه..
      فعلا سردرگمم…و شاید همین که شما گفتید بشه اصلا 🙂
      و شدیدا التماسِ دعا.

  2. سلام 🙂
    به نظر من شغل فقط پوسته بیرونى زندگى آدمه. اینکه آدم درونشو چجورى بسازه خیلى خیلى به خودش بستگى داره. میشه با هر شغلى هنرمند شد. با هر شغلى روى آدما تاثیر گذاشت. میشه لبخند هدیه داد. خلاصه با هر شغلى میشه به خدا نزدیک شد. حالا یکم راحت تر یا یکم سخت تر. ولى میشه!
    آدم میتونه شغلشو هرچى که هست، ببره تو اون مسیرى که خودش دلش میخواد. ازش اون استفاده اى رو بکنه که دوست داره 🙂
    شغل فقط وسیله رسیدنمون به چیزاى خیلى مهم تره 🙂
    و در آخر اینم بگم که ممکنه برى تو یه مسیر دیگه و ببینى با اون چیزى که فکر میکردى، خیلى فاصله داره! بعضى چیزا از دور خیلى خوب و گوگولین ولى وقتى نزدیک میشى میبینى اونجوریا هم نیس!

    1. حرفاتو قبول دارم واقعا…
      این چند وقته بشدت درگیرم با خودم و آینده و جریاناتش..
      میدونی فاطمه وقتی ته دل آدم راضی نباشه، نمیتونه آروم بمونه و من دنبال اون رضایتِ تهِ تهِ قلبمم 🙂
      حالا چه تو دندونپزشکی…چه تو معلمی یا هرجای دیگه..
      دعا کن برام تو مهربان❤ 🙂

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *