دوست دارم از قطارت جا بمانم، دنیا.

یا نور النور.

 

این روزها، این روزها که دنیا دارد تمام قد می دود و می رود به سوی جایی که نمی شناسدش حتی، این روزها که آدم ها خودشان را بیشتر از همیشه گم کرده اند، این روزها که اگر از هرکسی احوالش را بپرسی، می بینی که سخت پیِ دنیا را گرفته و دارد به تاخت می رود به سوی همان مقصد نامعلوم؛ آری درست وسطِ همین روزها، من دلم می خواهد با تمام توانِ نداشته ام، همین جایی که هستم بمانم. همین جا وسطِ بیست و دو سالگی ام.

خواندن ادامه مطالب